Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

Den Ichter

 

Wèè nog gee Gènker kalt och hiert,

Dèè kimt, ‘ne bepoalde goensdig, noo den Ichter !

Gèè kènt gee Gènker???, ’t kan óch oangelierd,

Zoewoal oan Groeten as oan Wichter.!

 

Zij, dei hin strieëktoal èn ’t harte droage,

Koeëmen doo, dank zij Veldeke, reegelmóttig bijeen.

En zoe ‘nen oovend kan nie aaners as sloage,

Want mèt al dei echde Gènkenaere zit g’r noets alleen !

 

‘ne Sprèèker kimt ieëver vrigger kalle,

Wat hèè (och zij) doen hèmme mètgemoakt,

Op sjool, och tous, och onner aanere ieëver voetballe.

Èlk onnerwaerp wiert fèl gesmoakt.!

 

Èn den Ichter wiert oarig wat oafgelache,

Hoost èn elke Gènkenaer stikt ‘nen humorist!

Den Deits zoo zègge: “Leute, Freude mache”,

En da’s ‘nen goei rieë vier wèè dat nog nie wist.

 

Bij ’n steevige pint och ’n zjat koffie,

Ès elke Vèldeke-ooved e sikses.

En zijt g’r óm half ach nog nie,

Zijt maer zieëker dat ‘r geen ploats mie ès.

 

Oos Veldeke-manne zèrgen tervier

Dat oos Gènker toal blijft doere

Ooch al ès dat gee klee bier,;

Want vèè zijn toch allemool as Gènkenaere geboere!

 

(versjieën èn Vèè kalle èn jul.-ogg. 2007)

Spelling 2001 stem T.A.