Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

Gnker minse

 

Doo woert mich gevroogd van ch hei nne gouwte ins koeme te eksplekeere wat ne Gnkenaer s.

Ich dach n mn eege: dat zal nie lestiger zijn as poete zae en n n ondoerdacht mement zag ich: Joe, t s goed, ich doen het.

 

Zt ich mich n t begin vanne wk oan tffel vier e sjoen oalek en goalek wit bload pepier, met n vinkelnouw vlijmsjaerpe potloed en e pak goei vierniemes. Noo e gesloagen oer prakkezeere, haa ich mich versjillige kieren achter mn oer gedabd. Me dr stond nog geen enkel gebinnedijd woerd op pepier. Ich wis nie dat zoe iet zoe lestig kos zijn en woas braa n mn hoehze.

 

Ich zoo ter mich gemekkelek vanoaf konne moake met te zgge, dat al wmen n Gnk woent ooch Gnkenaer s och dat zoe iemes hei geboeren en groet gewoere moet zijn, me, dat sjijnt dan ooch wier nie de bedoeling te zijn. As ich ch dan gn vertlle dat het nen doer en doer braave rstige en doobij ne verstennige mins s, zijn alleen dei kontent, dei mich dat gn hiere zgge, en de mierrest dnkt n zn eege: Mins, haag op met d floo zeever. Zal ich ter dan mer wat aaners van moake ? Liever gee sermoen zieker ?

 

Ich zoo nie gn oankoeme wei de keploon vrigger joere. Cops Witte zag ns tiegen him noo de hoems: Oer sermoen geet wier geenen deljoar (niets) outhoale. t Lste hmme de minse nemie gehierd, want doen woere ze n slop gevalle. Doobij, watder n t begin gezagd hbt, zijn ze al vergte, zoe lang hit t gedoerd.

 

De echde Gnker minse wre roar. t Es jmmer, me woer. Zoeveel sjoen Gnker weerd koemen out de boerestiel. Dan wtder geng. Allewijl (tegenwoordig) knne ze gee versjil tssen n pl (poelje) en n brkhin (klokhen), bag en leeper, meerke en vrzekalf, zwelverken en wlverke (houtje als deurslotje) , mtterd en broekbssel, sjtmiel en achsjoal (nachtschade = onkruid) , gaffel en stroorik, reep en hoeikoet, achtermt en grien, moeierzou en kiewietenhorst. De wichter ochaerm, och ze oan t outeriere joage ( loopspel ) och pmpelepaaf oan sjiete zijn?

 

Zwijg mich stil van striek, hoarbolsnt och woad vanne zeesie, start och vietsje vanne plg, brak- och sloagkaar, hitbried, brrrige, hiehgsels, rmblk, dm ln. t Es lestig, ich wiet het, ne mins moet het mtgemoakt och met gewrkt hmme im het te verstoen. Varse, brooi, assele en hiese konne ze nemie outereen haage, wei zoo ne mins zich im liefde Gods konnen hoarnkele asser geen klmpe driehgt, boe de riem te lank van gewoeren s.?

 

Sjoars en bensjeskneepke zijn de wreld out, sjoap en kroukebank, opgefrten doer den hootwrm, krisjeneelen, opgestoekt och vrtgesmiete .

 

Gtder met t jnk volk t bakkes n, en wijsder hin t hoehvestoeksel, hoevews, zwoeld (platte schop om brood in de oven te schieten) och moeld (kneedbak) dan kiehke ze aswant ze n e kaarspoer gepist en doodoer n wn op hin ooge gekriegen hmme.

 

Begin nne sjier nie iever moerploai, sjrboog och hoanebalk en nog minner van geppde panne, och ze dnke datder onniehzel zijt. Ze knne geen onnersjeid tssen nen dn, ieversjelf en sjierwinkel. Me, wme geet hin dat koolek pakke?

 

 

Sjaerfbank, sjaerfmes, vliegel zijn roareteite en van geboarsloagde sjeef, hekselmaan en meniehzie (raderwerk, getrokken door het paard om de dorsmachine te doen draaien) krijge ze viezjoene van Bokrek. nne stal wre ze zoe sjouw wei n eerwssel vier n koubiehst, dei rstig likt te ieringe (herkauwen) te kloere as ze geene kappezng oan hit.

 

Onner den innerste hmme ze ter nie van gedreemd, ichtere zijn ze van ze lve nog nie gewst.Ze zoo verenseling (vanzelfsprekend) nog meene dat ieringen en eire nog t zelfsten s. Ich zeg och mer dit:

Wme nog noets doer de heg gesjrgd hit vier prsele, ringeloete, wiemele

(rode trosbessen) och lbere (aardbei) te sneeke, wt ooch nie wei lekker ze konne zijn. Wme van ze lve nog nie hit moete kretse van den iewige jiek, zal ooch nog noets n rpsepppesjier gehanteerd hmme. Oaflt en wee moogder nog drnke asder het hiel belfd vroogt oan menier dektoer, zoon s pierboaretig vergif en boeter moogder nemie smiere, wilder nie vier oeren tijd bij Riehkse Heele ligge. Me wme zoo nog konne stoete zonner staan och stieter ? Wme zietder nog platte kiehs tempere ?

 

Dit knder nog woal; t kmt van Dinges Lewie zoaliger, as ich mich nie verdool. Ze woere krie onner den eezeloop out, den dlper iever n t vieres och t jingske vroehg: Leister ns, moeder, s dat de klok dei tikt ?

Maant, menneke, kom doer hous n, das de kiehsbiegel d drpt.

 

Van mennekes gekald, wme wt hei den doag nog wat ne sjoarstand (een voorste snijtand ontbreekt) s ? Doo hoele ze ne mins nog met vier de gek. Dat gnk zoe: Sjoarstand, bijt de leis out de wand, bijt ze dat ze kroake, dan wtste wei ze smoake!

 

Ve zijn ter nie op veeroutgegoen, tinkt t och ooch nie ? Nou knne ve de peloehs, de koer, de nvoart, vrigger hoet dat de groassef, de mstef en t voargoat. t Woas ve sjoen en t klnk nog bter ooch. N, n, ver zijn ter nie op veeroutgegoen. Nou te ve smrges, snoenes, en sooves . Vrigger drnke de minse smrges vrig de koffie, t spekbreedsje, appelbrooie en t stroepkentsje kriege ze ter zoe bij, om tien oer oete ze den tienoerekant, snoenes:de noen, sachteres: den achtere en sooves: den ooveskos. Konder tlle ? Mer moet woal alle rie ploats gve, nou kmt er mier geteig en oafwas oan te pas. Lt oos deendaaner goed verstoen; ich wil hoegenoamd nie bedeie datder op t boeregelg moet groet gewoere zijn im ordentelek Gnker te konne kalle.

 

Wat woer s moag gezagd wre. Het Gnker van oos allemoo ls wat oan t verwoatere en das te meenes jmmer. Doo zoo ve tegoar iet moeten oan doehn. ts benkelek asder n t Gnker iemes hiert kalle van : mrel asser bloen bedoelt. Etter, boe het vegoed zwrsel kan zijn.

Eelt, me d zal woal gee zwiel n zn haan hebbe. Kloor, boeter gouwer vrig woas. Lmmer , boeter klchtiger nne kielesjoa kos zitte.

Ich zeg och: Lt oos miere doedgewoen moehmette nieme en as t s mrges gehiehzeld hit, och doo hingt wat dmplocht, simpel e waemeske och ne vreus oantrkke; v zillen oos dat nie besniete. Zoe zoo ich nog oere konne voertgoen, me ge zilt woal geen pesjensie nemie hmme im nog langer noo mich te wille leistere. Mich tink dat ich hertgins al iemes apprensie zien moaken im beginnen te goape en doovier zeg ich mer dit:

 

t Es nie oan rok och brok

Dat mer iemes kent.

Mer hiert woal oan de sprk

Boe ne mins van kmt.

En al bij al s Gnker kal

Van Niel och van Merie

Nog nie zoe onve nie.

Altoes gn gehierd,

Van oos aars gelierd,

Haage v het mier en mier,

Zoe goed miegelek n ier.

As mer t kalt, wei t zich gehiert,

Es t Gnker n toal dei siert.

En, d dat deet, dat s volges mich

nen echde Gnkenaer

 

Spelling 2001 - Stem: T A .