Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

Meekèèvers

Èn ’t aad Gènker niemde ze ‘ne meekèèver mèt roedbroun dèksjilde ‘nen eekemoller, ‘nen dónkele niemde ze dan mer ‘ne smieëd. Ènne dertiger joere hèbbe vèè oos, as koojing, oarig geammezeerd mèt dei rondzoemende bieskes te vange.

 

As engerling zoeten dei dikke, wit-gèèlechtige wèrm mèt hin zwarte poeten en hinne lichtbroune kop, drei joor langk ènne grond. Ze froete zich dik en vèt mèt de wortelkes van streikskes en groas, tot ze vèèrig woeren im as meekèèver out de grond te kroupe. Tèssen half pril en half jinie froete ze zich te barsten oan de jóng blèèdsjes. Grousdik zoete ze oppen dries, ènne hee, op tekskes van eeke, bèrken en biekelebeem.

 

Iers ènne grond, dan nog ’n poehs boeëve de grond, dieë dei dievenkers grèllig veel sjoai oan ’t gewas. Nie te verwonnere dat de menister van landboo èn dèèn tijd ‘ne priem goehf oan de sjoolwichter as ze ’n klats eekemollers vónge. Wèème rappeleert zich nog dat er jing woere, dei mèt ’n bómvol kertónge sjoehndoehs vol broun zoer -stinkende meekèèvers noo sjool trok ? ’t Gebierden ooch al ‘ns dat de meester mèt z’n hiel klas ‘nen halven doag op meekèèversjoagd trok.

D’r ès ‘nen tijd gewèèst dat de koolpètten e kwoarsje tot ‘nen halve frang per kieloo langde. Me, doo braande ze dei voulighèds op ènne kieëtel vanne sentral ènne plak van ter mèst van te moake wei mer gemeenlek plocht te doehn.

 

Dei bieskes loete zich gemekkelek vange. Bij kloorlichten doag hónge ze doo lee en toam oane bloar. Ve moste ze mer troaf sjèdde en dan oproape. Tieëge valoovend vloeëge ze rond en dan perbeerde ve ze ènne vlècht te vange. D’r loehgen ‘r ooch veel oppe grond rond te krabbelen en te vriemele.

 

As ‘nen eekemoller op z’ne règ likt, kan ‘r zich krie imdraeë. Ve diehge doo e speelke mèt.

“Règ op poet”: Wèème mètdie, lag z’ne kèèver op z’ne règ, De kèèver dèè zich ’t ierst imdraede en vórtkroeëp, haa gewonne. Oan eene kant de poeten outtrèkke, zoedat ‘r zich henniger kos imdraeë, dat moch nie; dat woas foetele. Vaneeges haaë ve nog gee bezae van dierebesjerming. ’n Aaner speelke woas: ‘ne goarendród oan ‘nen eekemollerpoet vasbènne en him zoe lótte rondvliehge, dat goaiden oos ooch nog. Op e griehn blèèdsjen èn e stekskesdiehske hoele ve dèk de sjoenste och de groetste bij. Half juni woas ’t plezier troaf, dan woere ze roar en veel te kleen.

 

De hinne, èènde, kraeë, hennoos en aaner groete vieëgel, krek wei de moerpe, vaerke en aaner bieste, sloehge oarig wat kèèvers en engerlingen èn hinne gielis. Heië zijn nie alleen de sjoaleke bieste verenneweerd doer allerlee vergif en voulighèds, maer ooch de goei bieskjes, tot de minse zelf, moeten dat besniete. As ter nou eenen ènkelen eekemoller gevonne wiert, lótte ze him as ’n roareteit op den tilleviesie ziehn.

 

spelling 2001 - stem: T.A.