Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

Latijns

 

Vrigger, da’s al hiel lang gelieën èn de goeien tijd, wei zoeal ‘ns gezagd wiert, mos èn elke femielie mèt oanziehn,
eene jóng pestoer och poater wèère. Nieël van Klómpes Jan, ‘nen dikke boer out Pikkerskoove, soame mèt Wieske
z’n vroo wènsten ooch ‘ne geeseleken onner hin wichter.
Oane pestoer en oane boeëvemeester vroehg ‘r:

“ Es ooze Lom verstennig genóg im pestoer te wèère?” Allebee goehve ze Nieël de ród im Lom noo ’t Klee
Simmenoarie èn Sin-Trijë te lótte liere. Dat woas nog hennig ooch, ’t woas ’n slópsjool en dan mosser nie elken doag
noo hous koeëme. ’t Kosde woal kos en ènwoen, maer, dat speelde vier Nieël geen rol.

 

“ Wat moet ich doo goeën liere?” voehg Lom, dèè krek z’ne poose gehaagen haa.

“ Frans, Nederlands, Mattematieke, da’s rèèkene, algebra en mèètkinde, Bieologie, Gesjiedenis en nog vanalles, maer
vieral Latijns” haa de pestoer gezagd.

“ Latijns, da’s de toal dei ve hei !ènne kèrk gebreiken as ver de mès doehn.”

Lom wis toch nie goed wei ‘r ’t haa. Noo sjool goeën, dan doo slóppe blijve, nie noo hous konne, sondigs nie noo de
voetbal konnen en al z’n vrin achterlótte….

 

Doen Lom al zoe’n drei moond èn dat ènternoat zoet, mochde de aars ‘ns op bezik koeëme.

Sondigs, tèsse twie en half vijf, nie langer; want, im vijf oer woas het ‘lof’ en dat moch èn gee geval gemist wèère.

 

Nieël, Wiesken en Lom kalden ieëver vanalles en nog wat. Ge wèt wei dat geet.

“ Konsten hei goed slóppe? Ès ’t èète goed en lekker?  Konder hei ooch voetballe? “Tenlangelèste koem dat “latijns”
ooch ter sprooke.

Èn, Lom, nou konste toch al hennig wat latijns zieëker?” vroegh Nieël.

“ Joeë”, ’t klónk èèl zoe maer slappekes… “Alledoag moete ve dat liere…”

“ Me, zèg mich nou ‘ns wei zègste ‘moeder‘ èn ’t latijns.’

“ Moedrie-oes”

“ En, wei ès dan ‘vader’? Vaa-drie-oes

 

Op vierstèl van Wieske gónke ze oppe maert e zjetsje koffie drènke.

Dat latijns van Lom loehg Nieël toch wat op z’ne moag.

Oan ‘ne legimmewinkel, vroehg Nieël wier oan z’ne zoeën:

“ Lom, ich zien doo radijskes ligge. Wètste wei dat èn ’t latijns ès?

“ Ich dènk…, radisionensibus’

“ En ‘ne pool? “

“ Paloedis… mij gedacht”

“ Dan zal poert ooch woal ‘portatis ‘ zijn zieëker, en hous da ‘s dan zieëker woal hoe-sioes?

 

Doen Lom doo nie op antwoerdde, woert het Nieël e bitsje te gortig. “ Lom, wètste waste dees? Pak den veliehs, rammeseer d’n klemotten en kom maer drek mèt noo tous. Want, dan kanste achter ’t pèèrdie-oes z’ne start-ie-oes
loope en voare mèt de mèskaar-ie-oes. Doo hoechste ‘niks-oes’ vier te ‘lier-ie-does’, en zieëker gee latijns.”

 

Stem: Theo Achten