Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

Het Ierste Stiediejoor

Dat woas op t n vanne twintiger joere, de sjoenste gebiertenis van me lve. Eindelek out dei kaksjool vrt, gedoen mt blkskes taste, pepiere matsjes wve en slplsse, tiege wil en dank.  Ich woas dat miehg.   Nou gnke ve ins echt liere lze, sjrijven en rkene, wei dat groete jnge betoamt.

nne klas, tiegen de moer boeven het bord, hng ne groete kreislievenhier mt oan beedskante t pertrt van kiening Albert  en kieningin Elisabeth.  t Woas aswant (alsof)ze oos oanhaagetig (aanhoudend) nne mot hoele.  Op e briet ( legplank) lengs het bord stond, tssen de nhaadsmtte, de kop en assels van nen hllige.  Ich heb mich dk oafgevroogd, wat ze mt het aaner stk van d mins oangevangen haa en wme dat gelek woas.

Liere lze, die ve n e bikske boe de weerdsjes onner de prentsjes stonte.  Lewieke kos het weerdsje tas nie lze.  De broeder klopde mt de reegel op t prentsje mt dei koffiezjat .  Noo wat spikkeleere zag t menneke: Zjat .  Ternoo woas n tennisraket dan een tennisplenkske.

Mt een griffel lierde ve dan sjrijven op n zwarte lei. Oppe veerste kant stonte roei lijnsjes getrokken im sjoen te sjrijve.  Oppen achterkant reitsjes vier de sijferkes en t rkene.   As de zwarte vaerf begos noo te ltte en oafgesliete woas, dan zoetsten oppe bloete kertng(karton)
te kretse en dan kosten ter nemie op sjrijve.  t Woas verboeie oan de hik (hoeken) te pietere (peuteren) och te knabbele, want dan woert ze te kleen. Op een steene lei(van leisteen) mt n hootere(houten) leest rond, kriepde dei griffel dk, dat t dich doer maerg en been trok.  Mt zoe e steene geval, moste hiel verzichtig zijn, want, as ze dich voel, dan woas ze geborsten och n alle greizelemente vaneen.

Rond n griffel woas e wit-roed gerout pepierke geplekt tiege de vttighds, want aaners sjrief ze nemie.  Bouten oppe vinsterdlpers en oppe betonne moere, woeren ieveral grijs vge van t griffels slijpe.  As n griffel voel, woas ze kepot, n minstes twie stkke.  Maer, mt zoe e stimpke mochste nie sjrijve.  Dr woere ijzere beiskes(buisjes) im dat stimpken n te stke.  Maer, aste wat fl oppe griffel douwde, sjoet dat stimpken hielegans n t beiske en wat dan oangevange ?
Ordenr(gewoonlijk) woert n lei oafgevgd mt n noat sponske.  Maer, e sponsdiehske rosselde en stnk dk wei n hp. n Kleenighd vgde ver oaf mt ne noate vinger. Wme gee sponsken haa, speide n poar kier trop en vgde ze dan oaf mt de mouw och tiege de bouk.   t Gebierde woal ns dat hei och doo eene zn lei dors oaflekke.  Nie vrooge wei dei jing dk outzoehge.

Houswaerk op n lei moake dat gnk braa goed, maer dat oalek en goalek (gans en netjes) nne sjool te krijge, dat woas dek nen heksentoer.  As r nne ransel iet tiege sjoerde, woas t vaneeges doereengevgd, t waos nog krie te lze.  Koeme dan de boeterhamme per ongelk tiegen zoen steene lei oan, dan trok dei vttighds nne lei en dan koste ter nie mie op sjrijve.  Haa ve oos houswaerk nie gemoakt ; dan dorste ve ter gouw wat op krabbelen en dan doereenvge en dan ternoo stijnig volhaage dat t per meleer doereengevgd woas.

Vier te b, moste bratou (tamelijk) veel out de kop liere, boe ve geen vets van begriepe.  Znge, rijmkes opzgge en teekene woas ter ooch oaventou bij en dat diehg ich echt gn.

Oppe spielplak moste ve oos hie (hoeden) vier dei groete loerejasse.  Dei kiehkde nie boe ze
loepe en ze moakden oos out vier piskoose out de kaksjool.  Ze ploogden oos oanhaagetig,
sjpden oozen dop (tol) vrt och pakden oos moain (knikkers) oaf. Maer doen ve wat klkker (moediger) woerte, dorste ve dei astranterikke woal ns tiegen hin sjiene sjppe.  As d oos dan begos oaf te smiere (rammel te geven)  kkde ve wei de vaerke tot de broeder tssebee koem.  D farradzjier (pester) krieg dan n mots tiege zijn hitsjoal (kop), ne stamp onner zn brk en mos tiege de moer op zn knei goen zitte mt de haan imhoehg.  Gelkkig woeren ter ooch groete jngen och briers bij,dei oos holpen en vier oos opkoeme, want aaners dorste ve nie alleen nou hous goen.

Ve haan het kd (moeilijk), ve moste zoeal zoeveel liere en zoehgen oppe spielplak ooch nog ooze piere.  Maer een dngk zg ich ch: Ich gnk hiel gn noo dei broederkessjool.

Oos voader zag dk: Lier maer goed, menneke, dan hoechste loater nie zoe te wrke.
Doo hitter zich toch e bitsje verdoold.(vergist)  Ich heb mn bst gedoen en bn loaterhiene
t onnerwijs ngegoen.  Maer ich kn ter dei nie hin bst gedoen hbbe en dei toch braa rijk gewoere zijn.

Marcel Schrijvers

Spelling 2001 en stem: Theo Achten