Beluister het lied   Beluister deze tekst
Print deze tekst   Print deze tekst

't Ès woer

Petat!
Van den eenen doag oppen aanere woene ver èn ’n STAD!

Van boeredèrp tot stad, ‘nen hiele spróng.
Joeë, joeë, ver hèmmen het wijd gebrocht.
Boe ins de rèst ieëver bès en hee hei hóng,                                     waar   bossen
Spijë nou febrikke hin dómpploumen out                                           spuwen  rookpl
uimen

André Dumont hit den oanzèt gegèève.
Hèè zocht en vont hei het Zwarte Good.
En, vier Gènk, begos ’n hiel aaner lèève.
Want, vier ’t volk dat koem, mosten heis (huizen) gebód.
                                                                                                          
Wèntersloag, Zwarbaerg, Woatersjee,
Boe als mer (waar als maar) mier vreemde toale klónke.                                           
Ze krieëgen elk hinnen sietee
as tous vier hin, dei de pèt èngónke.

“Doen!(toen)”, d’ ierste bèrgers van ’t land, ze hoelen hinne noam hoehg,     
En Gènk…, floreerde wei nog nie.
Tot het nouts ieëver “Slouting” wei ’n bóm ènsloehg,
en nou draeën de sjachttoeres al lang nemie.

Maer, febrikke sjoeëte wei sjampeljóngs out de grond,
en ’t volk kos wier oane sloag.
En André Dumont, dèè oan de boasis vanne Gènker blee (bloei) stond,       
Steet er eenzoam en waerm èngepakt bij vandoag.

Hèè geet nie wieëte watter zieht,
Asser trèg z’n oogen oeëpe deet.
Het dèrp datter oets groet wèère liet,
as nog mier stad rond him steet.

Maer, dèrp och stad, wat mikt het out ?
Hei stont toch oos geboertenhous.
Vèè, van Gènk, stèèken immes èn ’n bezonner houd (huid)
Vèè vielen oos hei tous.

Want ‘nen echde Gènkenaer zal altoes ‘ne Gènkenaer blijve.
Al ès Gènk nou multi-cultureel en woene ve èn ’n stad,
En wat ze ooch mooge zèggen och sjrijve,
Hèè hilt van Gènk…,  en…, sprikt nog …PLAT  !!!

Nelly Crèvecoeur-Olyff

Spelling 2001 en stem: Theo Achten