Ze nieme mich:   SLOEFKE

 

Ich hb het sjoenste ksse vier op te liggen en te slppe. Moag doer het hous waanele weini en boe ich goesting hb. lken doag wr ich geborsteld. Sjoenste van al, lken doag goen ze twie kier mt mich waanele. Het halsbendsje en het riemke zjeneere mich dan nie. Rond het hous moag ich ooch rondvgen en al goed nne goaten haage.

As het brierke lengs het hinneweeke per gelk ns oepesteet, geet de groeten achterout vier mich oepe. Dan taffel ich , mn noate snout achternoo , tssen de freetbeemkes door, volg het pdsje noo den hoef van oozen achtergeboer.  D hit nie gn dat ich, mn noas noo, doer zn legumekes, dei zoe lekker reike, loop. H wt vaneeges nie weiveel geere dat doo rondhange. Me noo d rot-stnkende kattestront, doo gebierter nie achter, totter er mt zn haan nzit. As ver oos dan ns ziehn, dan s het een fllighds. As ich mn veerste pietsjes tiege zn brkspijp zt, dan kmt het; d zoalige knuffel, asser  dan iever me beikske strijkt, dan krievelt het n hiel me lijf Dan kpken aaie, dan onner mn kl, ich kan dan me stertsje nie stilhaage.

Nou st geng. Hier ich dan. Dan goen ve noo t brekske, boe zoeveel staerke geeren hange, dat ich bedeene moet nieste. Out n doehs hoalter dan e broun-gl staafke, t s krek e klee kniekske, dat ich dan verzichtig moag oanpakke. Liggentaerend oppe groassef begin ich dan te lekke, te zabberen en te knabbele, niks lt ich ligge.

Ge wrt het gewoar, wei ich al zag, ich hb e lve wei nen honsprins. Iversjoet van de noen, n snee mt sjkkoo och mt e gebakken ee en de brkskes out de zak, das mnen doagelekse kos

Wat moet ich toch dnke van d jinksteraer van tous lengs? Altoes boute, dat woal, mer oane kttel vier n aa versliete honskoei. Out n aa voul kestrol,; boeter ooch vies van s, kanter zn ten out opslkke. Das nou ns nen echden aermen honsdiehvel.

Wei groet, sjoen en staerk datter s, hit d loebas toch mer n aermzoalig honslve.

Ich, SLoefke, moet zgge: Zoe nen tous wei ich hm, vnder nrget, doovier wil ich ooch mt niemes MANGELE.

Theo  jan 17